Sunday, 9 February 2014

OLD HABBITS DIE HARD


      Μετά από 3 μήνες διατροφής έχω χασει γύρω στα 8 κιλά λίπους με πολύ κόπο η αλήθεια είναι. Η άσκηση δεν είναι το αγαπημένο μου στοιχείο και έτσι καθυστερώ όσο περισσότερο γίνεται να την βάλω στην καθημερινότητα μου, όσο κι αν φωνάζει η διατροφολόγος μου. Δεν μπορώ, αλλά θα προσπαθήσω λέω. Και ποτέ δεν προσπαθώ. Αφενός δεν έχω χρήματα για γυμναστήριο αλλά ουτε και χρόνο, αφεταίρου το ποδήλατο στο σπίτι με πονάει - στην κηριολεξία - η σέλα και έτσι προτιμώ να το κάνω κρεμάστρα για πουκάμισα και τσάντες. Δεν μπορώ να κάνω γυμναστική. Χάλασε το ασανσέρ στην πολυκατοικία και για 2 εβδομάδες που δεν δούλευε η παραπάνω γυμναστική που έκανα ήταν να ανεβαίνω τις σκάλες 2 φορές την μέρα. Μια για να γυρίσω από την δουλειά και μια για να βγάλω τον σκύλο βόλτα ... κι άμα. Τώρα που το ξαναφτιάξανε, ούτε καν γυρίζω να κοιτάξω τις σκάλες.
      Και σα να μην έφτανε η έλειψη άσκησης, αποφάσισα κι εγώ να κάνω ατασθαλείες. Συγγνώμη, αλλά έχοντας χάσει πολύ λίγα κιλά για τους 3 μήνες που παλεύω δεν άντεξα και με την πρώτη ευκαιρία ενέδωσα. Αρχικά στα μέσα γενάρη ήρθα ο κουμπάρος μας από Κέρκυρα και να οι βόλτες από εδώ, να οι εκδρομές από εκεί και να μην τσιμπήσουμε κάτι; Να μην φτιάξουμε ένα γλυκάκι; Να μην κάνουμε ένα φαγητό λίγο πιο απαγορευμένο; Μια φορά τον χρόνο έρχεται ο Κώστας να μας δει οπότε δεν θα μπορούσα για πολύ καιρό να αντιστέκομαι στην παρέλαση των εδεσμάτων - πολλά από τα οποία έφτιαξα κι εγώ- που περνούσε από μπροστά μου.

   2 εβδομάδες λοιπόν στις οποίες έτρωγα το ένα γεύμα της ημέρας χωρίς αναστολές. Την μια έλεγα όχι έφαγα πολύ θα φάω μια σαλάτα και λίγες ώρες μετά, ενέδιδα σε μια πίτσα ΄ξ μια καρμποράρα ή σε ένα γλυκό. Και αυτό γινόταν καθημερινά για 2 εβδομάδες. Μεσημέρι σαλάτα ή γιαούρτι με φρούτα, πρωϊνά και ενδιάμεσα όπως επιθυμεί η διαιτολόγος και το βραδάκι λουκούλεια γεύματα. Δεν μπορώ να πω ότι έτρωγα ποσότητες, αλλά ήταν η ποιότητα των φαγητών που ήταν λάθος. ΟΚ! Δεν έτρωγα τις τρελές ποσότητες απο τα απαγορευμένα φαγητά αλλάκαι μόνο ότι έτρωγα κάτι απαγορευμένο με πήγαινε όλο και περισσότερο πίσω. Και επηρέαζε και την ψυχολογία μου , αφού αντί να πω όκ σταμάτα τώρα θα φαμε σωστά, συνέχιζα. Ίσως το μόνο που με συγκρατούσε ήταν το να ανεβαίνω 3,5 ορόφους με τις σκάλες. Ορίστε έκανα γυμναστική παραμύθιαζα τον εαυτό μου.
 
   Το αποτέλεσμα; Δεν έχασα ούτε και έβαλα πόντους  ή κιλά. Αλλά πήγα πίσω 2 εβδομάδες, αφού θα μπορούσα να είχα χάσει κάτι και εγώ έμεινα στάσιμη. Ηθικό Δίδαγμα; Old Habbits Die hard αγαπητοί μου. Τώρα ξαναμπήκα στην ρουτίνα μου και δεν έχω ξεφύγει. Ελπίζω να τα καταφέρω για άλλες 2 εμβδομάδες και να μην ξανακυλίσω. Λίγα βηματάκια κάθε φορά. Ο στόχοςμου είναι να έχω χάσει κάτι - οτιδήποτε- μέχρι την επόμενη συνάντηση με την διατροφολόγο μου. Παρόλο που μου είπε ότι είναι συνηθισμένο όλοι να κάνουμε πισωγυρίσματα και να κουραζόμαστε όταν έχουμε να χάσουμε πολλά κιλά, δεν παύει να με πειράζει και να με στεναχωρεί που δεν κατάφερα να κρατηθώ.


Τι να πω; Αφιερωμένο:

<iframe width="420" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/VkCDxu6Z2XE" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>




The KM Projects
Not just another beauty blog