Tuesday, 2 June 2015
Friday, 29 May 2015
Γιατί από Σεπτέμβριο θα ξεκινήσω ξανά yoga;
![]() |
| “Δεν είμαι εγώ και σίγουρα δεν κάνω ΕΚΕΙ yoga – όταν όμως χαλαρώνω πολύ νιώθω σαν να έχω μεταφερθεί σε άλλο τόπο, κι αυτό τελικά μου αρέσει!” |
Αν με διαβάζεις στο My Forty Something World θα ξέρεις ότι με τη γυμναστική
έχω μια ιδιαίτερη σχέση. Την αγαπώ και μ’ αγαπά και τα τελευταία χρόνια περνάμε
από τρεις έως πέντε φορές την εβδομάδα μαζί.
Κάνω διάφορα πράγματα, τρέχω (πού και πού), κάνω δυναμικά
προγράμματα στο γυμναστήριο, Pilates,
tae bo και τραμπολίνο. Έχω κάνει
μερικές φορές και yoga
αλλά δεν κολλήσαμε. Ίσως επειδή έχω λόγω υποχρεώσεων περιορισμένο χρόνο και
επιλογές και δεν ήθελα να αφιερώσω μία μέρα στη yoga. Ίσως πάλι, επειδή ζω μια τρελή
καθημερινότητα μου φάνηκε πιο λογική συνέχεια και μια τρελή γυμναστική (βλ.
τραμπολίνο!).
Τέλος πάντων. Τις πρώτες φορές που έκανα yoga έλεγα ότι θα σηκωθώ να φύγω στη
μέση του μαθήματος από βαρεμάρα. Τι συνέβη τελικά;
- Ίδρωσα (ναι, και ήταν φθινόπωρο όχι Αύγουστος), κουράστηκα, έτρεμαν τα πόδια μου.
- Πόνεσαν οι μηριαίοι μου και άλλοι διάφοροι μικρότεροι μυς στα πόδια και τα χέρια μου.
- Ενώ τις πρώτες φορές υπήρχαν ασκήσεις που δεν θα σκεφτόμουν καν να δοκιμάσω, μετά από μερικά μαθήματα είχα νιώσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση σχετικά με τις δυνατότητες και τις ικανότητες του σώματός μου.
- Ένιωσα τους μυς μου να λύνονται και να μακραίνουν, ένιωσα το σώμα μου να ανοίγει και να ψηλώνει.
- Με συνεπήρε η μουσική και η φωνή της γιόγκι μας και χαλάρωσα χωρίς να το καταλάβω.
- Στη χαλάρωση/διαλογισμό στο τέλος, σχεδόν με πήρε ο ύπνος. Ποια, εμένα το νευρόσπαστο που δεν μπορώ να καθίσω στον καναπέ ήρεμη!
Και το κερασάκι στην τούρτα της νέας μου απόφασης/resolution για το φθινόπωρο
ήταν μια εξέταση που χρειάστηκε να κάνω πρόσφατα όπου έπρεπε να μείνω ακίνητη
για αρκετή ώρα. Εκεί επιστράτευσα ό,τι θυμόμουν από τη yoga και έκανα
στον εαυτό μου καθοδηγούμενο διαλογισμό που με βοήθησε πάρα πολύ να τα
καταφέρω.
Για όλους αυτούς τους λόγους φίλη μου, θα ξεκινήσω το
φθινόπωρο ξανά τη yoga.
Και τότε σίγουρα θα έχω να μοιραστώ πολύ περισσότερα μαζί σου σχετικά με αυτή
την παρεξηγημένη (;) μορφή άσκησης.
Σε φιλώ,
Ελένη
Monday, 11 May 2015
Επέστρεψα για να μείνω
Έχω πάρα πολύ καιρό να ασχολούμαι με το diet blog μου. Έχω περάσει από την δίαιτα Harcombe, σε παρακολούθηση από διατροφολόγο, την οποία παράτησα γιατί δεν έβλεπα προκοπή και είχα "κολλήσει" για πάνω από τρεις μήνες. Και μετά ήρθαν υποχρεώσεις και μετά δοκίμασα κάποια σκευάσματα, άλλα χωρίς αποτέλεσμα άλλα με ελάχιστη διαφοροποίηση. Και σε όλα αυτά σε άφησα απέξω. Είχα απογοητευτεί, το ομολογώ. Λες και είμαστε καταδικασμένοι όλοι σε αιώνια δίαιτα. Να μην σηκώνουμε κεφάλι ποτέ παρά μόνο για να ορμήξουμε μετά από μέρες στέρησης σε ένα αγαπημένο φαγητό ή σνακ.
Τώρα ξαναγύρισα για να μείνω. Έχω ξεκινήσει άλλο πρόγραμμα τον τελευταίο καιρό. Θα τα μάθεις όλα εν καιρώ. Θα σου πω τι κάνω κι έχω δει λίγα αποτελέσματα. Λίγα μεν , αλλά αποτελέσματα.
Σε αναμονή λοιπόν των πιο αναλυτικών νέων μου.
Διάβασε ακόμα:
- Κι όμως η Σούζυ παίζει και να μην έτρωγε
- Μπορώ να τα καταφέρω
- Έκανα ατασθαλείες
- 1η φάση - The Harcombe diet
The KM Projects
Not just another beauty blog
Ετικέτες
diet,
αδυνάτισμα,
δίαιτα,
διατροφή,
ημερολόγιο διατροφής,
κιλά,
πρόγραμμα,
υγιεινές τροφές
Wednesday, 6 May 2015
ΑΥΤΟΚΟΛΛΗΤΑ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΚΑΝΟΥΝ ΔΙΑΙΤΑ
Πόσες φορές έχουμε σκεφτεί να σταματήσουμε την δίαιτα; Άπειρες! Ας το ομολογήσουμε εκείνη την στιγμή μια φωνούλα μέσα μας μάς πιέζει να φάμε ένα γλυκό χωρίς ενοχές , να μην πάμε στο γυμναστήριο, να μην αντισταθούμε σε μια λαχταριστή μακαρονάδα.
Για αυτό και εγώ σας ετοίμασα μια σειρά από αυτοκόλλητα που μπορείτε να εκτυπώσετε σε αυτοκόλλητο χαρτί Α4 και να κολλήσετε παντού. Έτσι την ώρα της αδυναμίας θα το δείτε μπροστά σας.
Για να εκτυπώσετε τα αυτοκόλλητα πατήστε εδώ.
Διάβασε ακόμα:
Friday, 25 July 2014
Οι 10 πιο ακραίες (και λίγο γελοίες) δίαιτες
Μόλις είδα αυτό το βίντεο σκέφτηκα ότι πρέπει να το ανεβάσω στο blog οπωσδήποτε και να το μοιραστώ μαζί σας.
Έχετε δοκιμάσει κάποια από αυτές τις δίαιτες; Συμφωνείτε ή διαφωνείτε με το βίντεο;
Βρείτε το άρθρο και το βίντεο εδώ.
Διάβασε ακόμα:
Tuesday, 11 February 2014
The Biggest Loser Και γιατί οι ανορεξικοί θα πρέπει να αντιμετώπίζονται το ίδιο με τους παχύσαρκους
Πριν λίγες μέρες τελείωσε η 15η σεζόν του reality show "The Biggest Loser" στην Αμερική και η νικήτρια προκάλεσε πολλές αντιδράσεις. Το reality αυτό δείχνει μια ομάδα παχύσαρκων και το πως αυτοί αγωνίζονται να χάσουν τα περιττά κιλά τους, ενώ ο νικητής κερδίζει (αν δεν κάνω λάθος) $250.000 . Η φετινή νικήτρια όμως, κατά πολλούς, το παράκανε. Όχι μόνο έχασε περισσότερα κιλά από τους άλλους συναγωνιζόμενους, αλλά όπως πολλοί ισχυρίζονται πέρασε στο άλλο άκρο, αυτό της νευρικής ανορεξίας.
Ποτέ δεν θα μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου να περνάει σε αυτό το στάδιο και ειλικρινά δεν το εύχομαι σε κανένα. Όμως, έχοντας ζήσει σε ένα παχύσαρκο σώμα, τα τελυταία 7 χρόνια περίπου, έχω υπάρξει αποδέκτης τόσο άσχημων σχολίων που θα σόκαραν τον καθένα. Με έχουν αποκαλέσει χοντροκώλα, χοντρή, γουρούνα, τόφαλο. Και όχι δεν είναι μόνο άνθρωποι άγνωστοι μου αυτοί που μου έχουν επιτεθεί, αλλά και άνθρωποι με τους οποίους έχω συνεργαστεί ή ακόμα συνεργάζομαι μαζί τους. Αν νομίζετε ότι είναι σκληρό να σε βρίζει κάποιος άγνωστος στο δρόμο, φανταστείτε να πρέπει να δουλέυεις καθημερινά με άτομα τα οποία γνωρίζεις πάρα πολυ καλά ότι σε έχουν αποκαλέσει χοντροκώλα πίσω από την πλάτη σου και συνεχίζουν να σε στολίζουν με διάφορα κοσμητικά επίθετα, ενώ μπροστά σου και καλά ενδιαφέρονται για το πόσα κιλά χάνεις και ισχυριζονται ότι σε υποστηρίζουν. Τρελίτσα αυτοί τρελίτσα κι εγώ. Η απορία μου είναι άλλη όμως.
Μέσα από όλες αυτές τις χυδαίες καθημερινές καταστάσεις που μπορεί να ζούμε εμείς οι παχύσαρκοι, υπάρχει μια πολύ πιθανή περίπτωση κάποια στιγμή να γίνει ένα κλικ και να μας πιάσει το πείσμα και να μπούμε σε μια καλή διατροφή. Μπορεί βέβαια και όχι. Θυμάμαι πριν από μερικά χρόνια, μια φίλη αντιμετώπιζε ένα σοβαρό προβλημα μέσα στην οικογένεια της με κάποιον πολύ κοντινό της πρόσωπο το οποίο ήταν εθισμένο στα ναρκωτικά. Ο τότε φίλος της, ένας Αμερικανός Ψυχίατρος ειδικευμένος σε τέτοιου είδους καταστάσεις, της είχε πει ότι θα πρέπει να τον αντιμετωπίσουν με σκληρό τρόπο, θα πρέπει όλοι μαζί να τον βάλουν κάτω και με σκληρή γλώσσα να του πουν ότι πρέπει να ζητήσει βοήθεια, ότι πρέπει να μπει σε κέντρο αποτοξίνωσης και ότι σε καμία περίπτωση δεν θα τον λυπηθούν ή θα τον στηρίξουν αν δεν αποτοξινωθεί πλήρως. Όχι απαραίτητα να του επιτεθούν, αν και σίγουρα μπορεί να μπει σε διαδικασία να αμυνθεί, αλλά πρέπει να τον αντικρούσουν με δύναμη όλοι μαζί. Και αυτό σίγουρα είναι κάτι πολύ δύσκολο. Είναι πολύ δύσκολο να είσαι σκληρός με άτομα που αγαπάς. Όμως έχετε αναλογιστεί τι θα γινόταν αν κάποιος άγνωστος τους προσέβαλλε; Σίγουρα μπορεί να αντιδρούσαν διαφορετικά, όταν όμως ήταν γενικευμένη η επίθεση; Τι θα γινόταν τότε; Και γιατί αφού δεν είναι οκ για τους ναρκωμανείς να είναι οκ για τους παχύσαρκους να δέχονται τέτοιες επιθέσεις;
Φανταστείτε τώρα την επίθεση που δεχόμαστε καθημερινά οι παχύσαρκοι. Και πολλοί φίλοι μας μας λένε ότι το κάνουν για καλό μας και μας μιλάνε με τα χειρότερα λόγια, εμείς μπορεί ενδεχομένως να ξεκινήσουμε μια καλύτερη διατροφή και άσκηση. Φανταστείτε και τις καταστάσεις που βιώνουμε όταν μας βρίζουν στον δρόμο και μας αποκαλούν χοντρούς, βόδια , χοντρόκωλους κτλ. Και εδώ έρχεται η δική μου ερώτηση; Γιατί να είναι τόσο διαδεδομένο να βρίζουν με όλα αυτά τα επίθετα εμάς τους παχύσαρκους και δεν ισχύει το ίδιο με τους ανορεξικούς; Γιατί οι περισσότεροι δεν αντιδρούν όταν ακούσουν κάποιον να κοροϊδεύει έναν χοντρό; Και τις περισσότερες φορές μάλιστα αρχίζουν να γελάνε όλοι και να κοροϊδεύουν όλοι; Γιατί ποτέ κανένας δεν μίλαει τόσο σκληρά σε μια ανορεξική γκόμενα; Γιατί δεν την βρίζουν να την πουν κοκκάλο, Μαμ Ρα, Σκέλετον κτλ; Και δεν το λέω ως παράπονο, αλλά γενικά η κοινωνία μας έχει φτάσει να αποδέχετε τόσο τους υπερβολικά αδύνατους ανθρώπους, να τους κάνει πρότυπα και να περνάει την νοοτροπία στους νέους ότι όσο πιο κοκκαλιάρης τόσο το καλύτερο, που έχουν αυξηθεί τα κρούσματα ανορεξίας σε επίπεδα τραγικά για την εποχή μας. Όταν πλασάρουν ως πρότυπο γυναίκας την Kate Moss, ένα μοντέλο εθισμένο στα ναρκωτικά με εμφανή τα σημάδια της νευρικής ανορεξίας, τότε τα κορίτσια θα θέλουν να της μοιάσουν και θα αγωνιστούν να γίνουν όσο το δυνατόν πιο σκελετωμένα γίνεται, ακόμα κι αν η ίδια να δεν αποδέχεται τους ισχυρισμούς για ανορεξία και ναρκωτικά. Ενώ οι γύρω τους θα λένε, τι χαριτωμένη, τι μινιόν, τι αδυνατούλα και άλλα τέτοια όμορφα. Έχει όμως ποτέ γυρίσει κάποιος να τους πει μωρή βλαμμένη θα ψοφήσεις σε 2 μήνες αν συνεχίσεις έτσι; Είσαι σαν Μούμια, σκιάχτρο κτλ κτλ. Δυστυχώς όμως οι άνθρωποι συνεχίζουν να βρίζουν τους χοντρούς και να κανακεύουν τους ανορεξικούς.
Σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ ότι η επίθεση είναι σωστή. Είτε αναφέρεται σε παχύσαρκους είτε σε ανορεξικούς. Δεν είναι σωστό να βρίζεις κάποιον που είναι παχύσαρκος αλλά ούτε και κάποιον που είναι ανορεξικός. Απλά, θεωρώ ότι και οι δύο περιπτώσεις είναι σημαντικές διατροφικές παθήσεις και θα πρέπει επιτέλους να αρχίσουν να τις αντιμετωπίζουν ισότιμα. Και θα πρέπει να είναι εξίσου σκληροί και στους δύο ή εξίσου καλοί και με τους δύο. Δυστυχώς όμως οι πεποιθήσεις είναι τόσο βαριά μέσα μας ριζωμένες που είναι πολύ δύσκολο να αλλαχτούν. Ήδη ακούω τον διπλανό μου να λέει στον συνομιλητή του στο τηλέφωνο "Αντε πες στην χοντροκώλα να κουνηθεί" και γνωρίζω πολύ καλά ότι σε καμία περιπτωση δεν θα έλεγε "Άντε πες στην κοκκάλο να κουνηθεί". Εύχομαι μόνο μια μέρα να μην υπάρχει τόσος χλεβασμός απέναντι στους παχύσαρκους, όλοι να βλέπουν την ομορφιά του άλλου γενικότερα και όχι μόνο εξωτερικά, εύχομαι μια μέρα να μην υπάρχει παχυσαρκία ή νευρική ανορεξία και να είμαστε όλοι όμορφοι απλά γιατί είμαστε εμείς, εύχομαι μόνο μια μέρα να μην έχει νόημα αυτό το Post. Καλή συνέχεια :)
Διάβασε ακόμα:
Ετικέτες
diet,
the biggest looser,
πρόγραμμα,
σκέψεις,
στόχοι
Sunday, 9 February 2014
OLD HABBITS DIE HARD
Μετά από 3 μήνες διατροφής έχω χασει γύρω στα 8 κιλά λίπους με πολύ κόπο η αλήθεια είναι. Η άσκηση δεν είναι το αγαπημένο μου στοιχείο και έτσι καθυστερώ όσο περισσότερο γίνεται να την βάλω στην καθημερινότητα μου, όσο κι αν φωνάζει η διατροφολόγος μου. Δεν μπορώ, αλλά θα προσπαθήσω λέω. Και ποτέ δεν προσπαθώ. Αφενός δεν έχω χρήματα για γυμναστήριο αλλά ουτε και χρόνο, αφεταίρου το ποδήλατο στο σπίτι με πονάει - στην κηριολεξία - η σέλα και έτσι προτιμώ να το κάνω κρεμάστρα για πουκάμισα και τσάντες. Δεν μπορώ να κάνω γυμναστική. Χάλασε το ασανσέρ στην πολυκατοικία και για 2 εβδομάδες που δεν δούλευε η παραπάνω γυμναστική που έκανα ήταν να ανεβαίνω τις σκάλες 2 φορές την μέρα. Μια για να γυρίσω από την δουλειά και μια για να βγάλω τον σκύλο βόλτα ... κι άμα. Τώρα που το ξαναφτιάξανε, ούτε καν γυρίζω να κοιτάξω τις σκάλες.
Και σα να μην έφτανε η έλειψη άσκησης, αποφάσισα κι εγώ να κάνω ατασθαλείες. Συγγνώμη, αλλά έχοντας χάσει πολύ λίγα κιλά για τους 3 μήνες που παλεύω δεν άντεξα και με την πρώτη ευκαιρία ενέδωσα. Αρχικά στα μέσα γενάρη ήρθα ο κουμπάρος μας από Κέρκυρα και να οι βόλτες από εδώ, να οι εκδρομές από εκεί και να μην τσιμπήσουμε κάτι; Να μην φτιάξουμε ένα γλυκάκι; Να μην κάνουμε ένα φαγητό λίγο πιο απαγορευμένο; Μια φορά τον χρόνο έρχεται ο Κώστας να μας δει οπότε δεν θα μπορούσα για πολύ καιρό να αντιστέκομαι στην παρέλαση των εδεσμάτων - πολλά από τα οποία έφτιαξα κι εγώ- που περνούσε από μπροστά μου.
2 εβδομάδες λοιπόν στις οποίες έτρωγα το ένα γεύμα της ημέρας χωρίς αναστολές. Την μια έλεγα όχι έφαγα πολύ θα φάω μια σαλάτα και λίγες ώρες μετά, ενέδιδα σε μια πίτσα ΄ξ μια καρμποράρα ή σε ένα γλυκό. Και αυτό γινόταν καθημερινά για 2 εβδομάδες. Μεσημέρι σαλάτα ή γιαούρτι με φρούτα, πρωϊνά και ενδιάμεσα όπως επιθυμεί η διαιτολόγος και το βραδάκι λουκούλεια γεύματα. Δεν μπορώ να πω ότι έτρωγα ποσότητες, αλλά ήταν η ποιότητα των φαγητών που ήταν λάθος. ΟΚ! Δεν έτρωγα τις τρελές ποσότητες απο τα απαγορευμένα φαγητά αλλάκαι μόνο ότι έτρωγα κάτι απαγορευμένο με πήγαινε όλο και περισσότερο πίσω. Και επηρέαζε και την ψυχολογία μου , αφού αντί να πω όκ σταμάτα τώρα θα φαμε σωστά, συνέχιζα. Ίσως το μόνο που με συγκρατούσε ήταν το να ανεβαίνω 3,5 ορόφους με τις σκάλες. Ορίστε έκανα γυμναστική παραμύθιαζα τον εαυτό μου.
Το αποτέλεσμα; Δεν έχασα ούτε και έβαλα πόντους ή κιλά. Αλλά πήγα πίσω 2 εβδομάδες, αφού θα μπορούσα να είχα χάσει κάτι και εγώ έμεινα στάσιμη. Ηθικό Δίδαγμα; Old Habbits Die hard αγαπητοί μου. Τώρα ξαναμπήκα στην ρουτίνα μου και δεν έχω ξεφύγει. Ελπίζω να τα καταφέρω για άλλες 2 εμβδομάδες και να μην ξανακυλίσω. Λίγα βηματάκια κάθε φορά. Ο στόχοςμου είναι να έχω χάσει κάτι - οτιδήποτε- μέχρι την επόμενη συνάντηση με την διατροφολόγο μου. Παρόλο που μου είπε ότι είναι συνηθισμένο όλοι να κάνουμε πισωγυρίσματα και να κουραζόμαστε όταν έχουμε να χάσουμε πολλά κιλά, δεν παύει να με πειράζει και να με στεναχωρεί που δεν κατάφερα να κρατηθώ.
Τι να πω; Αφιερωμένο:
<iframe width="420" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/VkCDxu6Z2XE" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>
Διάβασε ακόμα:
Ετικέτες
diet,
αδυνάτισμα,
δίαιτα,
διατροφή
Subscribe to:
Posts (Atom)








